Efkarlı Sözler – Efkarlı Mesajlar

Dertliyim, acılıyım gönlüm yeniden tasada, Unutmak istiyorum kendimi bu masada.

Bugün yine efkârım var dokunmayın bana. Küçük bir çocuk gibi aksi ve çekilmezliğim. Her şeyden herkesten hem de canımdan bezmişliğim var.

Gülmek her zaman mutlu olmak için değildir. Bazen öyle gülmeler vardır ki; en büyük acıları gizlemek içindir.

Bazen ağlarsın gözlerden yaş akmaz yürekten kan damlar.

Bir gün bir yerde tekrar karşılaşırsak şayet benimle yine tanış.

Mutsuzluk mutluluktan daha yaygındır. Kabullenmesi zor ama böyledir.

Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde. Ne yaptıysam seni unutamadım.

Ben yağmur yüklü bir bulutum kime çarpsam ağlarım.

Hiçbir harfi sensiz bir tümceye kurban etmedim.

Kederim birikti sığmaz içime, sözler dizildi boğazıma gelmez dilime.

Birini ne kadar çok seversen sev hayat onu senden o kadar uzaklaştırır.

Bazen doğruyu bilse bile yanlış anlamak ister insan.

Rengârenk hayallerimiz vardı ama kapkara hayatlarımız ağır bastı.

Denize kıyısı var sanki yüreğimin hep serin hep rutubetli.

Aldığımız soluğu dahi boğazımıza dizen adamları sevdik.

Bazen susmak gerekiyor acı dolu hayatı anlamak için.

Bir zamanlar göz bebeğiniz olan, gülüşüyle neşelendiren, yokluğuyla ağlatıyor, hasretiyle insanın içini sızlatıyor.

Benim içim paramparça iken sen mutluluktan kahkahalar atıyordun.

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

Ben kafesteki kuş, sen akvaryumdaki balık örneği; olanaksızdık.

Gece yetmedi efkarıma gündüzlerimi de kapladı.

Keder iyi bir şey olsaydı, hepsini sana bana bırakırlar mıydı?

Ucuz insanların üzerine kurulan hayaller size pahalıya patlar.

Güneş batar karanlıklar çöker, dertler başlar gözyaşları dökülür.

Umut; insanın vazgeçemediği yanılsama. Aynı anda en büyük güç ve en büyük zayıflık kaynağınız.

Tutacak bir el bulamazsak bizde elimizi cebimize sokar yürürüz. Sıkıntı yok.

Birini aklınızdan silebilirsiniz fakat onu kalbinizden atmak bambaşka bir hikayedir.

Dökmeye niyetim yok içimi zati zor sığdırdım…

Hayat adanmak için değil yaşanmak içinmiş. Bunu sana adadığım hayatı mahvettiğinde anladım.

Bende çiçek açmazken başkasına bahar oldun.

Kirpiklerini sayacak kadar deliydi bu yürek sana. Beni unut, bunu unutma.

Sustuğun anlar değil yutkunmak zorunda kaldığın anlar rahat bırakmaz.

Hayat bizi yan yana getirdi fakat katiyen bir araya getirmedi.

Hani öyle derinden derinden bakıyordun ya işte o an yüreğime bir hançer saplanıyordu. Sözler boğazıma düğümleniyor konuşamıyordum.

İki dakika güleyim diyorum sonra bir keder geliyor mutluluğun içine ediyor.

Yalnızım. Zira rastgele biriyle değil beklediğime değecek kişiyle devam etmeliyim bu yola. (Can Yücel)

Var bir canımın acısı içime atıp içimden atamadığım.

İnsan yazdığını siliyor da, yaşadığını silemiyor, içinden.

Keder dağıttım, herkese biraz düştü dalgalara gözlerimle yazdım şiirimi, ıslandı fakat yırtılmadı kalbim.

Kalbimde bir cinayet işlendi ve katil arkasına bakmadan gitti.

Sen; aklım ve kalbim arasında kalan, en güzel çaresizliğimsin.

Hayat: yaşayamadığımız belkiler yaşadığımız keşkeler ve içimizde tuttuğumuz neyselerden ibaret.

Her erkeğin göz bebeklerine gömülen bir kız vardır içinde olmayan ama efkârlanınca var olan.

Gittin mi büyük gideceksin ayrılık bile gurur duyacak seninle.

Ben sadece üzgün olmaktan bıktım. Bir süreliğine başka bir şey hissetmek istiyorum.

Ömrünü verecekmiş gibi hayatınıza girenler ömrünüzü alır giderler.

Yüzümün hep gülüyor olması efkarlı olmadığım anlamına gelmez.

Parlatıcıyla aydınlanmaz gelecek fön çekince düzelmez hayat ve fondötenle kapanmaz yaralar.

Kabullenmek kendi kabrine toprak atmak gibidir bazen.

Seni içimde yaşatmak için neleri öldürdüm bir bilsen.

Sonra geldin güldün papatya tarlası oldu çorak topraklar.