Emil Cioran, 1911 yılında Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’na bağlı, günümüzde Romanya sınırları içinde yer alan Rășinari köyünde doğdu. Babası Ortodoks bir rahipti.Sibiu’da liseyi tamamladıktan sonra Bükreş Üniversitesi’ne geçti. Burada felsefe eğitimi aldı. Öğrenciliği sırasında özellikle Nietzsche, Schopenhauer ve Dostoyevski’den etkilendi. Gençliğinde aşırı uykusuzluk çekti. Bu deneyimi hayatı boyunca hem felsefesine hem de yazı tarzına yansıttı.

Cioran’ın yaşamı ve eserleri, insan varoluşunun trajik yönünü anlamak isteyenler için eşsiz bir kaynaktır. Umutsuzluk onun için bir çıkmaz değil, bir aydınlanma biçimidir.

Emil Michel Cioran Sözleri Kısa

* Felsefe, ruhun ağıtıdır.

* Zaman, vicdanın yarasıdır.

* Zihin, kalbin mezarlığıdır.

* İnanç, korkunun makyajıdır.

* Yazmak, boşluğa bağırmaktır.

* Her düşünce, bir yara izidir.

* Ölüm, sadece yaşamın itirafıdır.

* İnanç, acının estetik biçimidir.

* Anlam, gecikmiş bir yanılsamadır.

* İnsan, kendi varlığının düşmanıdır.

* Düşler, gerçeğin ağladığı yerlerdir.

* Hayat, bir sırrı olmayan trajedidir.

* Yazmak, olağanüstü bir tesellidir…

* Var olmak, sürekli bir baş ağrısıdır.

* Her kitap, ertelenmiş bir intihardır.

* İnsan olmanın bedeli, anlam aramaktır.

* Hayat, en çok reddedildikçe anlaşılır.

* İçsel çürüme, hakikatin başlangıcıdır.

* İnsan, kendini tanıdıkça düşman kazanır.

* Umutsuzluk, özgürlüğün en rafine halidir.

* Mutluluk, hatırlamayanların ayrıcalığıdır.

* İnsan, cevaplardan çok çelişkilerle yaşar.

* Doğmak, katlanılması imkânsız bir kazadır.

* Yalnızlıkta herkes, en çok kendinden kaçar.

* İrade, kaçınılmaz olanı erteleme sanatıdır.

* Yalnızlık, gerçekliğin en dürüst aynasıdır.

* Ne kadar çok bilirsen, o kadar az inanırsın.

* Delilik belki de artık iyileşmeyen bir acıdır.

* İktidarı arzulamak, insanın en büyük lanetidir.

* Hayal kırıklığı, bilgiyle beslenen bir duygudur.

* İçimde sessizce çürüyen bir sonsuzluk taşıyorum.

* İnsan türü ancak kendini mahvedene hayran olur .

* Hiçlik, tek tesellidir çünkü onda çelişki yoktur.

* İnsanlık sadece kendini telef edenlere tapmıştır.

* Ruhun en karanlık saatlerinde düşünce bile kaçar.

* Ayakta bir karar alırım, uzanırım ve iptal ederim.

* Felsefe, zamanın yavaş yavaş çürüttüğü bir çaredir.

* Yalnızlık, bir lanet değil, ruhun hakiki durağıdır.

* Gerçek bir uykusuzluk gecesi, tüm felsefeleri yutar.

* Kurtuluş yok; sadece daha zarif biçimlerde çöküş var.

* İnsan, kendi düşüşüne hayranlıkla bakan tek varlıktır.

* İçimizde doğan her fikirle içimizdeki birşeyler çürür.

* Sonsuzluk, zamanın boşluğunda yankılanan bir çığlıktır.

* Ağlamak, zamanın boğucu yükünü anlık da olsa yıkamaktır.

* Aşk, iki yalnızlığın ortak bir yanılsamaya sığınmasıdır.

* Tutunacak bir neden bulamadığında, insan yazmaya başlar.

* İntihar, hayatın reddi değil; ona karşı son dürüstlüktür.

* Kendi kendinin yabancısı olan, gerçeğe en yakın insandır.

* Filozofların hemen hepsi sahici ıstırapları es geçmiştir.

* İnsan, kendini aşmak için değil, yok saymak için düşünmelidir.

* Ölümü tozpembe görmeyen birinin kalbinde bir renk körlüğü vardır.

* -Bana güvenmemeliydiniz.Kim söyler bu sözü,Tanrı ve ipsizin teki.

* Her şeyin anlamsızlığını anlamak, gerçek bilgeliğin başlangıcıdır.

* Varlık, ne olduğunu bilmeden üzerine yüklediğimiz bir zorunluluktur.

* Tek olmaktan duyduğu gurur, insanı, kendi derdine aşık olmaya teşvik eder.

* Kendini öldürmenin zahmetine değmez, çünkü daima kendini çok geç öldürürsün.

* Gerçek yurtsever, ülkesindeki insanların büyük çoğunluğunun ölmesini isteyendir.

* Dünyaya getirmek istemediğim çocuklar, bana borçlu oldukları mutluluğu bir bilseler.

* Keşiflerimizin hemen hemen tümünü öfkelerimize, dengesizliğimizin azıtmasına borçluyuz.

* Arzularımızın her biri dünyayı yeniden yaratır, düşüncelerimizin her biri de yok eder..

* Beni ütopyaclıktan uzaklaştıran tarihe merakım oldu. Zira tarih ütopyanın panzehiridir.

* Özgürce yaşanacak bir dünyası hiç olmadı, o yalnızca içinde ölünecek bir hayat verdi bize.

* Her insanın içinde bir peygamber uyuklar ve o uyandığında, dünyadaki kötülük biraz daha artar.

* Bütün ideolojilerin faciası, çelişkiye izin vermemelerindedir. Tutarlı olmak için yalan söylenir.

* İnsan bir ülkede yaşamaz, bir dilde yaşar. Ülkemiz, anayurdumuz dilimizdir, başka da bir ülke yoktur.

* Hakikaten yalnız varlık, insanlar tarafından terk edilmiş olan değil, insanlar arasında acı çekendir.

* Ne zaman yaşlanırız? Düşmanlarımızı seçmeyi bırakıp elimizin altındakilerle yetinmeye başladığımız zaman

* Halbuki gözlerin işlevi görmek değil ağlamaktır; gerçekten görmek için de gözlerimizi kapatmamız gerekir.

* İnsan asla bir cevap bulamadı ve bulamayacaktır da Yaşam sahip olduklarımızın tümüdür ama yine de o hiçtir…

* Bir düşüncenin derinliği; göze aldığı tehlikenin boyutudur: ya düşüncenin mimarı olarak ölürüz ya da düşünmekten vazgeçeriz.

* Ne zaman inançlı birine rastlasam; ruhunun eyguzelsozler.com hangi kusuru, hangi deliliğidir ona bu inançları kazandıran? Diye sorarım kendime.

* Hiç kimse bir inanç uğruna acı çekenler kadar tehlikeli değildir. Büyük işkenceciler, idam edilmemiş kurbanlar arasından çıkar.

* Aşk iki tükürüğün karşılaşması. Bütün duygular mutlaklarını salgı bezlerinin sefilliğinden alırlar. Asalet varoluşun yadsınmasındadır, harap olmuş manzaralara tepeden bakan tebessümdedir yalnızca.

* Yokluk fikri, emek veren insanlığa özgü bir şey değildir. Zahmet çekenlerin, kalıntılarını tatmaya ne zamanları ne de istekleri vardır; talihin sertliklerine ya da bönlüklerine boyun eğerler; ümit ederler. Ümit bir köle meziyetidir.

* Bir insanın başına gelebilecek en kötü şey ‘doğmuş olmaktır; gerisiyse boştur. Bir kez doğduktan sonra ölüme doğru yol alıyor olmamızın hiçbir önemi yoktur. İnsan, doğduğu andan itibaren her şeyini yitirmiştir. Yaşamaksa sonucu belli olan bir savaşı sürdürmekten, yenilgiye yazgılı olduğumuz bir karmaşanın içinde bulunmaktan ibarettir.