Galata Kulesi İle İlgili Sözler

Adımlarken Galata Kulesi’nin daracık basamaklarını uçup uçmayacağını bilmiyordu Hezarfen bir tek şeyden emindi yalnızca inmeyecekti yürüyerek çıktığı merdivenden (Kolektif)

Galata’yla Kız Kulesi’nin kavuşma ihtimalinden daha düşük bizim kavuşma ihtimalimiz. O yüzden tüm belkilerim öldü benim. (Furkan Taha Postallı)

Sevgili Dost; Bana bencilce hareket ettiğimi söyleme sakın. İnsanlara güvenimi kaybettim. Terzimin adını sadece deniz fenerlerine ve Kızkulesi’ne verdim. Galata Kulesi istedi ama reddettim onu. Çünkü o her gece koynuna yabancıları alıyor. Yalnızlık senin neyine, dedim. Neyine senin yalnızlık! (Ali Ural)

Yolun açık olsun Galata, Kız Kulesi tek başına da yakışır bu masala. (Eda Tezcan)

Beyazıt Kulesi’nden Galata Kulesi’ne iki tel çektim saçından bütün gece yanıp durdu seviyorum. (İnci Asena)

Başkalarının işine karışma demedim ben sana bre gafil bre insan bre Galata Kulesi (Can Yücel)

Sorsalardı söylerdim, havadaki kuş nasıl satılamazsa, nasıl satılamazsa denizdeki balık, öyle sattım galata Kulesi’ni saklayarak göz kapaklarımın altına. (A. Ali Ural)

Kız Kulesi Galata Kulesine nur gönderir. (Sezai Karakoç)

Pırıl pırıl bir yaz günüydü Aydınlıktı, güzeldi dünya Bir adam düştü o gün Galata Kulesi’nden Kendini bir anda bıraktı boşluğa Ömrünün baharında Bütün umutlarıyla birlikte Paramparça oldu Bir adam benim oğlumdu. -Ümit Yaşar Oğuzcan-

Dünya’da İstanbul kadar güzel görünüşlü başka bir kent bulunmadığını söyleyenler, gerçekten haklıymışlar.  –Chateaubriiand-

İstanbul deyince aklıma kuleler gelir, ne zaman birini çizsem öbürü kıskanır, ama şu kız kulesinin aklı olsa galata kulesine varır, bir sürü çocukları olur. -Bedri Rahmi Eyüpoğlu-

Asırlardır göz göze bakarlar, bakarlar da, bir türlü kavuşamazlar. Yanıktır Kız Kulesi’ne Galata. Zerafetine, ihtişamına hayrandır. O büyük sevdası uğruna, kim bilir kaç kez sırılsıklam ıslanmıştır, İstanbul’un delice yağan yağmurunda. – İbrahim Uğur Toprak-

Beyazıt Kulesi’nden Galata Kulesi’ne İki tel çektim saçından bütün gece yandı durdu. Seviyorum. -Erdal Alova-

Galata’ya attığınızda adımınızı aklınıza Hazarfen gelir, Vedat gelir, yürekte kopan fırtınalar gelir, yürek yakan yangınlar gelir.

Böylece Kız Kulesi mektuplar yazmaya başladı Galata’ya. Hiç gönderilmeyecek mektuplardı bunlar. – Eda Tezcan-

Kız Kulesi neler gördün sen; bir güzel prensese ecel oldun, balıkçılara iskemle, şarapçılara masa oldun, aşıklara samanlık, Ahmet Çelebi uçtu başından, Galata’ya sevdalandın, kaç gemi geçti önünden. Anonim

Ben sıvaları dökülen galata kulesi, sen dalgalar arasında kız kulesi. Sırtını dönmüşsün bana, dalgalardan bahsediyorsun aramızdaki, oysa ben tüm dökülen sıvalarıma rağmen, yüzyıl sonra bile sana en yakın. Ben galata kulesi, sen kız kulesi. Anonim

Başım dik, tenim hafif kavruk buğday rengi, galata kulesi koydular ismimi, bilirim, işlemeli değildir yapıldığım taşlar. Lakin ölçemedi, hiçbir ölçü birimi, duvarlarıma kazınmış şiirlerin kıymetini. -Aydın Meriç-

İstanbul eskiden beri Avrupa ve Asya’yı birleştiren büyülü (tılsımlı) ve adeta kutsal bir mühürdür. İstanbul muhakkak dünyanın en güzel yeridir.  -G. Nerval-

Galata hala Hazerfan’ı anar, boğazdan geçen gemilere göz kırpar ve onca yaşadıklarına rağmen sırtınızı yaslayacağınız çok eski bir sırdaş gibi sessiz sedasız durur İstanbul’un kalbinde.

İstanbul deyince aklıma kuleler gelir, ne zaman birinin resmini yapsam öteki kıskanır, ama şu kız kulesinin aklı olsa Galata Kulesi ne varır bir sürü çocukları olur. – Sunay Akın-

Güneşin doğuşu bir başka, batışı bir başka, gecesi ayrı keder, gündüzü ayrı bir yer, sevgililerin vazgeçilmezi, gözyaşlarının sessiz adresi Galata Kulesi.

Onlar nereden bilsinler senin kıymetini, bilmez onlar. Seni sevmesini de beceremezler. En güzel ben severim seni. Hem onlar kâğıttan galata kulesi yapabilirler mi hiç? Yapamazlar işte ben yaparım. Anlasana kimse yapamaz başka kimse sevemez böyle seni. -Ali Lidar-

Seninle, İstiklal’den Galata’ya hiç yürümedik. Seninle, vapurun arka tarafına hiç gitmedik. Seninle, Kız Kulesi’nin Galata’ya bakışlarını hiç konuşmadık. Seninle, Kadıköy sokaklarında gece yarısı hiç şarkı söylemedik. Seninle, otobüs yolc… Bu cümleyi tamamlamak istemiyorum çünkü biz yarım kaldık. (Furkan Taha Postallı)