“The Power and the Glory” (Güç ve İhtişam), “The Heart of the Matter” (Mesele’nin Kalbi) ve “The Quiet American” (Sessiz Amerikalı) en bilinen eserlerindendir. Romanları kadar kısa hikâyeleri, senaryoları ve eleştirileriyle de 20. yüzyılın en etkili yazarları arasında yer almıştır

Graham Greene Sözleri Anlamlı

* Masumiyet bir çeşit deliliktir.

* Dünya artık kahraman yaratmıyor.

* Zayıf düşmezsen bu dünya iyidir.

* Çocukluk yazarın banka hesabıdır.

* Yorgunum ve sensiz olmaktan bıktım.

* Nefret, hayal gücünün eksikliğidir.

* Vicdan, insanın en sadık düşmanıdır.

* Yıkım, sonuçta bir yaratma biçimidir.

* Her ihanet, biraz da kendine ihanettir.

* Masumiyet, zamanla değil, acıyla kaybolur.

* Bir toplumun çürümesi, en önce dilinde görünür.

* Her insan, içinde taşıdığı sırlar kadar ağırdır.

* Ev, bir sandalye ve bir bardak bulunduğu yerdir.

* Alıntıları sevenler anlamsız genellemeleri sever.

* Yalnızlık, bir cezadan çok, ruhun doğal durumudur.

* Zalim adamı kolayca tanıyabilirsin. Sinemada ağlar.

* Ebediyet zamanın uzaması değil, zamanın yokluğudur.

* Aşk, insanı kutsal kıldığı kadar kırılgan da yapar.

* İnsan doğası siyah ve beyaz değil, siyah ve gridir.

* İnsan, bazen en çok sevdiğine en büyük acıyı verir.

* Her kalbin içinde, dile getirilmeyen bir dua vardır.

* Medya kötü gazetecilik anlamına gelen bir kelimedir.

* İnsan, en çok da kendi yazgısından kaçarken yorulur.

* İnsanlığı sevemezsin, sadece insanları sevebilirsin.

* İnsan, eğer insan kalacaksa, taraf tutmak zorundadır.

* İtiraf, bazen işlenen suçtan daha ağır bir acı taşır.

* Gerçek aşk, insanı mutlu etmekten çok, onu dönüştürür.

* Bir insanı sevmek, onun hatalarını da sevmek demektir.

* İnsan, hayatını değiştiren anı yıllar sonra fark eder.

* Ruh, kendi karanlığıyla yüzleşmeden aydınlığa çıkamaz.

* Vicdan, insanın kendisinden saklayamadığı tek şahittir.

* Tanrı’dan nefret ediyorum. Sanki gerçekten varmış gibi.

* Eğer yeteri kadar seviyorsak, her şey yolunda demektir.

* Yavaşlığın bir erdemi vardır, kaybettiklerimizden biri.

* İhanet eden kişi, kendi yüzüne bakacak bir ayna bulamaz.

* Günah, insanı Tanrı’dan değil, kendisinden uzaklaştırır.

* İnsan, en derin yarasını, en çok güvendiği kişiden alır.

* Affetmek, çoğu kez mağdurdan çok, affedeni özgürleştirir.

* İnsan, suçunu unutur ama suç, insanı hiçbir zaman unutmaz.

* Çocuklukta her zaman geleceğin kapısını açan bir an vardır.

* Çoğu zaman hakikat, insanın kaldıramayacağı kadar çıplaktır.

* Aşkın büyüsü, gerçeği görmezden gelmeye razı olmamızda yatar.

* Çoğu şey, derinlemesine bakana kadar hayal kırıklığı yaratır.

* Küçük hırsızı hapse koyarsın, ama büyük hırsız sarayda yaşar.

* İnanç, bir mucizeden çok, karanlığa rağmen ilerleyebilmektir.

* İnsan, ne kadar çok severse, kaybetmekten o kadar çok korkar.

* Çoğu insan, vicdanıyla yüzleşmemek için kalabalıklara sığınır.

* İnsan kalbi, en çok sırlarını saklamaya çalışırken açığa çıkar.

* Gerçek barış, savaşın bitmesinde değil, nefretin tükenmesindedir.

* İnsan ilişkilerinde, kibarlık ve yalan binlerce gerçeğe bedeldir.

* İnanç, kesinliğin değil, belirsizliğe rağmen umut etmenin adıdır.

* İnsanın en derin arzuları, çoğu kez kendi yıkımının da sebebidir.

* En büyük trajedi, kötülüğün varlığı değil; iyiliğin suskunluğudur.

* Bir kalbi anlamak için onun nelerden korktuğunu bilmek yeterlidir.

* Sessizlik, insanın vicdanıyla baş başa kaldığı en gürültülü andır.

* İhanet, bazen yalnızca bir sözle değil, bir sessizlikle de yapılır.

* Saplantı, korkuya otomatik bir tepkidir; çünkü korku küçük düşürür.

* Çoğu insan, özgürlük için değil, güvenlik için teslim olmayı seçer.

* İnsanın kaderi, çoğunlukla tek bir zayıf anın gölgesinde şekillenir.

* Tanrının merhametinin korkunç tuhaflığını sen de ben de kavrayamayız.

* İnsan, çoğu zaman affedilmek için değil, anlaşılmak için itiraf eder.

* Gerçek dost, senin en kötü yanını bilip de seni sevmeye devam edendir.

* Başka insanlar için kendimizden daha az önemli olmaya asla alışamayız.

* Yalnızlık, çoğu zaman insanın kendi kendine ettiği en büyük ihanettir.

* İnsan bazen gerçeği bulmak için yalanların arasından geçmek zorundadır.

* Yalnızlık, ruhun kendi gölgesiyle tartışmasından başka bir şey değildir.

* Bir adamın kaderini belirleyen çoğu zaman seçimleri değil, korkularıdır.

* İnsan, kendi geçmişini ne kadar gizlerse, geleceği o kadar bulanık olur.

* İnsan, çoğu kez en büyük acısını, en büyük mutluluğunun gölgesinde yaşar.

* Çoğu hayatın fark edilmeyen bir dönüm noktası vardır; geri dönüşü olmayan.

* Bir günahın yükü, onu işleyen kişinin omuzlarında değil, kalbinde taşınır.

* Bir adam, işlediği günahın cezasını mahkemede değil, kendi vicdanında çeker.

* Aşk, insanın ruhunu kutsayabileceği gibi, en acımasız şekilde de tüketebilir.

* Sevgi, bir kişiye bağlılık değil, onun günahlarıyla birlikte var olabilmektir.

* Cesurca yapılan tek bir hareket, mümkün olanın tüm kavrayışını değiştirebilir.

* Aşk, bir mucize gibi başlar; ama zamanla insanın kendi zaaflarını açığa çıkarır.

* Umut, çoğu kez insanı kurtarmaz; yalnızca acıyı daha uzun süre katlanılır kılar.

* Her yolculuk, insanın kendisinden kaçışıyla başlar, yine kendisine dönüşle biter.

* Özgürlük, yalnızca zincirlerinden kurtulmak değil, onları istememeyi öğrenmektir.

* Bazen bir insanın kurtuluşu, işlediği en ağır günahın içindeki itirafta saklıdır.

* İnsan, bazen sevdiği kişiye en büyük ihaneti, onu Tanrı’nın yerine koyarak yapar.

* Sadakat, bir kişinin yanında kalmak değil, onun yokluğunda da onu savunabilmektir.

* Politika, çoğu zaman vicdanın değil, çıkarın rehberliğinde yazılmış bir trajedidir.

* İnsanın içinde sakladığı sır, çoğu kez kendi mezar taşına kazınmamış tek gerçektir.

* İhanet eden kişi, yalnızca başkasını değil, kendi kalbinin bütünlüğünü de parçalar.

* İnançsızlık, Tanrı’nın yokluğunu değil, insanın kendi kalbindeki boşluğu işaret eder.

* Acı yazması kolaydır; acıda hepimiz mutlu bireyizdir. Ama mutluluk hakkında ne yazılır?

* İnsan, kendisini sevmeyen biri tarafından sevilmeyi umut eder; işte asıl trajedi budur.

* Gerçek trajedi, kötülüğün kazanması değil; iyiliğin isteksizliği yüzünden kaybetmesidir.

* İnsan kalbinde öyle bir yalnızlık taşır ki, en büyük kalabalık bile o boşluğu dolduramaz.

* Her ülkenin tarihinde, halkın inancı değil, liderlerin korkuları daha kalıcı izler bırakır.

* Tanrı, bazı prototipleri başarısız olursa diye birçok olasılık yarattı; bu evrimin anlamıdır.

* İnsan, ne kadar büyük bir günah işlerse işlesin, affedilme ihtimalinin varlığında huzur arar.

* Düşünmek bir lükstür. Köylü gece çamur kulübesine girince Tanrı ve demokrasi üzerine düşünmez.

* Bir insanın kalbini anlamak için onun dualarına değil, en gizli korkularına kulak vermek gerekir.

* İnsan, gerçeği bilmek istediğini söyler ama aslında yalnızca tahammül edebileceği kadarını ister.

* Mutluluk dediğimiz şey, çoğunlukla insanın kendini kandırmaya razı olduğu bir yanılsamadan ibarettir.

* İnsanların çoğu Tanrı’ya inanmak istedikleri için değil, yalnız kalmaktan korktukları için inanırlar.

* Hayattan güven duymadan geçmek imkansızdır; bu, en kötü hapishanede, kendi içinde hapsolmak demektir.

* Günah, bir insanın hayatını yıkmaz; asıl yıkımı getiren, günahın ardından duyulan çaresiz umutsuzluktur.

* İyi romancılar kötü hafızaya sahiptir; hatırladıkları gazetecilik, unuttukları hayal gücünün gübresidir.

* Güç, çoğu kez masumiyetin üzerine kurulur; ama masumiyetin yok oluşu, gücün de çürümesinin başlangıcıdır.

* Bir hikayenin ne başlangıcı ne de sonu vardır; keyfi olarak geriye ya da ileriye bakılan bir deneyim anı seçilir.

* İnancın asıl sınavı, Tanrı’yı göremediğin ve sesini işitemediğin anlarda, yine de diz çökmeye devam edebilmektir.

* Yazmak bir terapi biçimidir; yazmayanların delilik, melankoli, panik ve korkudan nasıl kaçtıklarını merak ederim.

* İnsan bazen kendisini öyle bir noktada bulur ki, en büyük düşmanı dışarıda değil, içindeki sükûnetsizlikte saklıdır.

* Kendini ifade etmek zor ve bencilce bir şeydir; her şeyi yer, hatta kendini. Sonunda ifade edecek kendin bile kalmaz.

* İnsan kalbinin en karanlık köşesinde, daima itiraf etmekten korktuğu bir suç, bir ihanet ya da bir pişmanlık gizlenir.

* Aşk, çoğu zaman bir kurtuluş gibi başlar; ama derinleştikçe ruhu kendi zincirleriyle kuşatan bir hapishaneye dönüşebilir.

* Ölümün asıl korkutucu yanı, sonrasındaki bilinmezlik değil; geride bıraktıklarımızın bizim için ne düşüneceğini bilememektir.

* İki kalpten biri her zaman sıcaktır, diğeri soğuk; soğuk kalp elmaslardan daha değerlidir, sıcak kalp ise değersizdir ve atılır.

* Tanrım, yeterince yaptın, yeterince çaldın eyguzelsozler.com benden, artık sevmeyi öğrenmek için çok yaşlı ve yorgunum, beni sonsuza dek yalnız bırak.

* Sevildiğini keşfetmek ve inanmak garip bir şeydir, çünkü kimseyi kendinde sevecek bir şey yoktur, sadece bir ebeveyn ya da Tanrı sever.

* Kalplerimizde, sevdiğimiz birkaç kişinin mutluluğunu sağlamak için binlerce yabancının sefaletini düşünebilecek acımasız bir diktatör vardır.

* Şehvet en kötü şey değildir; çünkü her an, her gün, şehvet aşka dönüşebilir, bundan kaçınmalıyız. Ve günahımızı sevdiğimizde gerçekten lanetleniriz.