Yakmak İle İlgili Sözler

Benim Roma’yla işim olmaz, yakarsam önce canından başlarım.

Karanlığa küfretmektense, bir küçük ışık yakın, daha iyi edersiniz. (Andre Gide)

Yalnız kendisini düşünen insan, yumurtasını pişirmek için komşusunun evini yakar. (Francis Bacon)

Yıllanmışlığın güzelliği dört şeyde kendini gösterir; yakmak için bekletilmiş odun, içmek için yıllanmış şarap, güvenmek için eski dostlar, okumak için de eski yazarlar en iyisidir. (Francis Bacon)

Ne canın olmak istiyorum ne de her şeyin. Sadece dişin olmak istiyorum. Bana bakmadığında çürüyüp canını yakmak için. (Ceyhun Yılmaz)

 Mesela bir karıncayı öldürdüğün zaman, sadece damarına basmak istedim diyemezsin. Bu yüzden bana canını yakmak istedim değil, almak istedim de.

Acı, büyümenin bir parçasıdır. Ve unutmayın, bir şey canınızı yaktığında içinizdeki başka bir şey bastırılmıştır. Acıdan kaçınmaktansa içine dalın. Bırakın canınız yansın. Tamamen acısın ki yara tamamen açılsın. Yara bir kere tamamıyla açılırsa iyileşmeye başlar. Acıyı hissettiğinizde ondan kaçarsanız, acı içinizde kalır ve tekrar tekrar karşınıza çıkar. (Osho)

Eğer dünya kitap okumayanlarla, öğrenmeyenlerle, bilgisizlerle dolmaya başlarsa, kitapları yakmak zorunda kalmazsınız. (Ray Bradbury)

Akşam olunca hüzünle dolarım, ateşini bağrımda yakarım, özlemle gül gibi solarım, gülün ömrüyle değil sevdasıyla yaşarım.

Kendini yakmak istemelisin kendi ateşinde: Nasıl yeniden doğmak isteyebilirsin ki önce kül olmadan? (F. Nietzsche)

Ne kadar kızsam da sana içimde aşkın yakıyor kalbimi adeta, seviyorum seni ama kızgınım sana bunu unutma.

Bensiz kal ey zalim ben sensiz kaldım, sessizliğinle kendimi yaktım.

Gece kulağımda çalan şarkı gibisin, hoşuma gidiyorsun ama canımı yakıyorsun.

Eskiye geri dönemeyiz, gemileri yaktık; yapılabilecek tek şey, sonuç ne olursa olsun cesur olmaktır.  (Nietzsche)

Canımı yaktın diye ben de başkasının canını yakacak değilim. Tam aksine onu öyle mutlu edeceğim ki yerinde olmadığın her güne lanet okuyacaksın.

Sayende kirlenmiş dünyam ile bıraktın beni şimdi yeniden kuruyorum düzenimi canımı yaktığın anılara gülüyorum ve sana lanet ediyorum.

Kim ne derse desin ben bu günü yakıyorum yeniden doğmak için çıkardığım yangından. (Edip Cansever)

Sen var ya sen sigaram gibisin dumanı saçların alevi gözlerin yalnız bir fark var ben sigara yaktıkça sen beni yakıyorsun.

Beni torpile benzetirler, yakmadığınız sürece patlamam.

Sigarayı rüzgarda kibritle yakmak kadar zordu seni anlamak.

Büyük hayallerin kırıkları da büyük olur ama ne yapayım, yıldızlar da ancak kendini yakabildiği sürece yıldızdır.

Ben kimsenin canını yakmadım; onlar benim ateş olduğumu bile, bile geldiler. (Yılmaz Güney)

Can acısı çabuk geçer de, gönül acısı ağır gelir insana. El acısı çabuk unutulur da, dil acısı uzun süre canını yakar insanın.

Ateşin yaktığından, güneşin hareket ettiğinden, gerçeğin bir yalan olduğundan kuşkulan, fakat benim aşkımdan kuşkulanma.  (Shakespeare)

Bir zamanlar ardından bakar ağlardım şimdi dönüp ardıma bile bakmam. Bir zamanlar uğruna dünyaları yakardım şimdi şerefsizim kibrit bile yakmam.

Hani iftar vaktine yakın susar ya insan, yokluğun o denli yakıyor beni. Söyle ne zaman okunur bu ezan, bir yudum su gibi özledim. (Can Yücel)

Işığını akşamdan önce yakan sabaha çırasında yağ bulamaz. (Yakmak ile ilgili Atasözleri)

Geçtiğin köprüleri yakma. (Atasözleri)

Gitmek mümkün olsa gitsem uzaklara, sevmesem seni yaksam yüreğimi, savursam küllerimi dağlara denizlere, yeşerirdi küllerim sana olan sevgimle.

Ateş düştüğü yeri yakar. (Atasözleri)