İç Yakan Sözler

Ve bazen o kadar çok ağlarsın ki, boğazına oturan yumruk yüzünden hiç mi sevmedin bile diyemezsin.

Ne yaralar kapandı ne unutabildim ne de alıştım zamanla. Ben sana ‘özledim’ diyeyim; sen hala acıdığını anla.

Kaderimize ayrılan yol çok dardı, yan yana yürüyemedik.

Ağlamak, ruhun kanama şeklidir. Sargısı yok, çaresi yok, sebebi var.

Her yüreğin, bir yakanı hayallerini yıkanı vardır.

Kimseye göstermem üzüntümü. Gündüz gülerim, geceleri yalnız ağlarım.

Ne seni unutturacak kadar zaman geçecek ne de geçen zaman seni unutturmaya yetecek bırakıp gitsen de unuturum sanma zaman alışmayı öğretir unutmayı asla.

Mendil satan çocuğun, burnunu koluyla silmesi kadar acı bu hayat.

Umutlara kanma umutlar bir gün imkânsızlaşır, hayatı tozpembe yaşıyorum sanma her renk bir gün siyahlaşır.

Ne papatyaların dili varıyor seviyor demeye, nede benim cesaretim var son yaprağı çekmeye.

Hayatta en zor şey de; insanın, kendi kendini teselli etmek zorunda kalmasıdır.

Herkes fazlasıyla sevmiş; Oysa ben eksikleriyle birlikte sevdim.

Avuç içlerimden yükselen o kadar çok yaralı dualar var ki…

Aslında insanı en çok acıtan şey, hayal kırıklıkları değil, yaşanması mümkünden yaşanmayan mutluluklardır.

Hayallerini kovalamaya devam et. Elbet bir gün yorulacaklar.

Nasıl unuttuysan çocukluğunu ve kırılan oyuncaklarını, kırılan kalbini de öyle unutacaksın…

Dilim “kal” demeyi bilirdi, sende kalabilecek “yüreği” görseydi.

Uzadı geceler, sensiz bir türlü geçmek bilmiyor. Sabah olunca en azından yanımdayken görmek umudum vardı.

Kendi ışığına güvenen, başkasının parlamasından rahatsızlık duymaz.

Yaşamak için bir tek sebebim vardı. Senin geri dönme ihtimalin. Artık o da kalmadığına göre dönme istemem sevgili, dönsen de bulamazsın beni.

Zaman geçtikçe daha iyi anlıyorsun. Hiçbir şeyi eskisi kadar sevemediğini…

Yürüdüğümüz yolları gezdim tek başıma yeniden. Bir sen yoktun yanımda kaldırım taşlarında sekerek yürürken.

Yarım kalan bir hikayeyiz seninle. Ne sen son cümlelerini söyledin ne de ben son noktayı koyabildim.

Varlığınla başlayan bir günün yokluğunla bitmesine alışamadım, aklımda olduğunun yarısı kadar yanımda olsaydın hiç sensiz kalmazdım…

Biraz buruk bir duygu yüklenirse yüreğine gözlerin zaman zaman takılırsa uzaklara kulakların ansızın çınlarsa bil ki bir yerlerde delice özleniyorsun.

Yar’la bir olamayınca, yerle bir olurmuş insan.

Bu şehirden her gidişinde şehri sanki ben uğurluyorum sen benden gideli çok oldu ama ben sana hala el sallıyorum.

Sensizken hiç böyle olmamıştım. Ya sana alıştım ya sevgine. Yeter ki alıştırma beni sensizliğe.

Hiç mutlu bir yaşantım olmadı bu dünyada ölümü bekledim sensizliğin kucağında.

Bu dünyaya sevmek sevilmek ve ekmek için geldik ekmeği bulduk ama sevmek sevilmek bizi ekmeğimizden etti.

Aşk acısını da öğrendik bu saatten sonra sevmek mi kaldı hayatımızda? Canımızı aldırlar sonunda sevmek yok bir daha…

Sen dünyaya sürgün bir meleksin. Ve ben seni o kadar çok seveceğim ki. Bir daha cennetine dönemeyeceksin.

Bir yanımda çaresizlik diğer yanımda yorgunluğum var. Bir yanımda yalnızlığım, diğer yanımda geçmişe dargınlığım var.

Bir sen vardın bir de rüzgâr, her şeyimdin bir zamanlar. Senden sonra ben de bittim. Her yanım sen, gözümde yaşlar.

Biliyorum, sığmazsın hiçbir yere bu sevdayla, dünya sana dar. Ama dayan gönlüm. Dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var.

Yazık bensiz geçirdiğin tüm zamanlarına, şimdi nefret sözlerim vuruyor yazılarıma.

Ne zaman imkansızı seversen, o zaman gerçekten seversin.

Beklemek, kaybetmenin yarısıymış. Ben her şeyimi beklerken kaybettim.

Ne dostuma güvenir oldum bu hayatta ne de sevgilime hepsi vuruyor arkandan günün birinde lanet olsun hepsine.

Yürek Sızlatan Sözler

Ve bazen o kadar çok ağlarsın ki, boğazına oturan yumruk yüzünden hiç mi sevmedin bile diyemezsin.

Bir acı kolay anlatılabilir, kolay yazılır ama kolay yaşanmıyor oysa.

Nasıl unuttuysan çocukluğunu ve kırılan oyuncaklarını, kırılan kalbini de öyle unutacaksın.

Bir gözyaşı düşer toprağa. Toprak anlarda insanı, insan anlamaz insanı.

Yarım kalan bir hikayeyiz seninle. Ne sen son cümlelerini söyledin, nede ben son noktayı koyabildim.

Gittiğin yoldan eminsen attığın adımlardan hiç korkma.

Mesele sevmek değil dostum, kime sorsam seviyor zaten. Mühim olan güzel sevebilmek, kırmadan, dökmeden, yormadan, acıtmadan…

Kaderimize ayrılan yol çok dardı, yan yana yürüyemedik.

Bu hayatta yarınlar güzel olacak, mutlu günler bizleri bekliyor diye kandırmayın. Ben gördüm yarınlarda aynı hiçbir şey değişmiyor.

İçimizin yandığını gören su yerine tuz alıp geliyor çok şükür.

Kalbimi acıtıyor ihanetin sözleri, sende benim kadar yanacaksan hatırladıkça bu gözleri.

Ağlamak, ruhun kanama şeklidir. Sargısı yok, çaresi yok, sebebi var.

Seni kaybettikten sonra içim yandı, yüreğim yaralandı, ben sensiz yaşayamam artık.

Hiçbir zaman yanında olmayacak birinin, hep aklında olması çok saçma.

Yine darmadağın olmuşsun, gözlerinden belli uykusuz kalmışsın, yüzün solmuş, rengin atmış. Her halinden belli yine mutluluğu yanlış yerlerde aramışsın.

Hayatta en zor şey de; insanın, kendi kendini teselli etmek zorunda kalmasıdır.

Bu yürekleri yakan sözlerim yalancılara, bu kalbi acıtan sözlerim hayattan ders almamış nankörlere, aslında bu içten yaralayan sözlerim sana çık git hayatımdan.

Nasıl bir kazanç bu? Yüreğimden verirken, canımdan oluyorum.

Her nerede yaşarsan yaşa, bensiz yaşamayı asla öğrenemeyeceksin, kafanı nereye çevirirsen çevir her yerde beni göreceksin, her gün kudurmuşçasına kafayı yiyeceksin, işte o zaman benim değerimi bileceksin.

Beklemek, kaybetmenin yarısıymış. Ben her şeyimi beklerken kaybettim.

Hayatın tüm çilesi sanki beni bulmuş, hayat benim nefesimi kesmiş, sevmek için geçirdiğim zamanın hepsi boşmuş.

Bugün senin için bir şey yapmıyorsam, dün elimden geleni yaptığım içindir.

Unutsun beni demişsin, bu bana imkansız geliyor.

Eğer beni istemiyorsan söylemen yeterli, çıkar giderim hayatından açık bırakmam kapımı, okumam bir daha aşk kitabını.

Sen hep gül diyen birinin, seni ağlatması kadar koyan bir şey yok.

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen hep bıraktın; bense hep arkandan ağladım. Can Yücel

Seninle birlikte hayallerini kurduğum bir dünya da yaşamak varken, ayrılık soğuk acımasız yüzünü gösterdi çok erken.

Gittin. Şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza. Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.

Dün gece seni düşündüm gözlerim doldu, Aynaya baktım karşımda duran yüreği yanmış, senin ihanetinle ölmüş.

Ruhumdaki düğümler fazlasıyla sıkı. Kimsenin onları çözecek kadar ince tırnakları yok. Bense çoktan vazgeçtim tırnaklarımı uzatmaktan.

Biz seninle soğuk kara kışları ilkbahar sanmışız, aslında biz birbirimiz çok seviyoruz diye hep kandırmışız.

İçinde bir yara hissettin mi gözümden ve gönlümden düşerken?

Sen sadece gülmeyi değil ağlatmayı da öğrettin bana, sen sadece sevgiyi değil nefreti yaşattın bana garip hayatımda…

Gökyüzü bile ağlar elinden alınınca güneşi. Yürek taşıyan her canlı gibi erkeklerde ağlar, ağlamak insan işi.

İçime çektiğim sigaranın dumanı gibisin, içimde tuttuğum sürece varsın bırakırsam sende yalan olup gidersin.

Beyazın umuduna kapılsa da hayatım, siyahlıklar içinde eyguzelsozler.com benim hayatım.

Doktorun sorduğu fiziksel bir engeliniz var mı sorusu içime dokunmuştu nedense. Yok diyebildim, sadece kalbim kırık.

Ne zaman mutlu olmaya kalksam, otur diyor yalnızlığım, otur. (Küçük İskender)

Unutmak zaman ister demiştim, yanılmışım. Zaman değil yürek istiyormuş. O da sende kaldı.

Dolu dolu yaşa hayatı, dilini keşkeler sarmasın. Ve öyle birini sev ki; gündüz güneşe, gece yıldıza ihtiyaç kalmasın. (Can Yücel)

Varlığınla başlayan bir günün yokluğunla bitmesine alışamadım, aklımda olduğunun yarısı kadar yanımda olsaydın hiç sensiz kalmazdım.

Kimseye göstermem üzüntümü. Gündüz gülerim, geceleri yalnız ağlarım.