Bazen insanın hiçbir şey yapasının olmaması, her yaptığı şeyde başarısızlığa uğraması onu artık yaşadığı bu hayattan soğutmaktadır. Hayattan beklentisi olmayan sözler yazımız da umudunu kaybetmiş sözler, beklentisi olmayan sözleri okuyabilirsiniz.

Hayattan Beklentisi Olmayan Sözler

Dallarda asılı durmaktan yorulan yapraklar da düşüyordu yerlere. -Cengiz Aytmatov-

Ben senden ne bekledim sen bana ne verdin be hayat; artık senden bir beklentim kalmadı var git yoluna uğraşma benimle.

Bu hayatta herkesler beni terk etti gitti, bir yalnızlığım beni bırakmadı.

Neden yorgunsun sorusuna cevap aramaktan ve bunu sormasınlar diye gülümsemekten yoruldum. (Cemal Süreya)

Belki yorulmuştun, bıkmıştın, bezmiştin, yazdıkların ile yaşadıkların arasında hep yeniden boy gösteren aykırılıklardan, boyuna gerçekleşmeyecek boşuna hayaller kurmaktan. -Oruç Aruoba-

Hayatından zevk aldığını söyleyenler aslında zevk almıyorlar sadece söyledikleri sözlerde kalıyor.

Bu hayattan umuda gidecek hiç gemim, yeni hayallere açacak hiç yelkenim kalmadı artık.

Ne kötüymüş hayattan hiçbir beklentinin kalmaması, sanki celladını bekleyen asılacak mahkum gibiyim.

Bekle dediler bekledim, sabret dediler sabrettim, umudunu kaybetme dediler umudumu kaybetmedim ama hayat yine kendi bildiğini okuyor.

Günler geçmek nedir bilmiyor,

Artık kimse anlamıyor benim halimden, bıktım artık bu bahtsız kaderimden.

Benim de hayattan beklentilerim ve umutlarım vardı seni tanımadan önce, ama seni tanıdıktan sonra hayattan bir beklentim, bir umudum kalmadı artık.

Seninle anlaşalım hayat; benim senden bir beklentim yok artık, sende benden bir şey bekleme bundan sonra.

Bazı sözler vardır hayattan bir beklentisi kalmamış bir kenarda tozlanmıştır, bazı sözler vardır, her gün günün doğmasıyla ışıldayan insan neşe veren.

Bırak hayattan bir şey beklemeyi, artık kendimden bir medet ummuyorum.

İnsanın durduk yere canı acımaz ya geçmişinden bir yarası vardır kalbinin derinliklerinde yada geleceğe dair hayat korkusu.

Umut bitti sür kaptan başka diyarlara.

Umutlarım kayboldu gitti, hayallerim bir bir yıkıldı, tutunacak tek dalım kalmadı artık.

Artık güneş yarın sensiz doğacak, seninle geçirdiğimiz o güzel günler mazi olacak, yazılmamış romanımızın sonu hiç gelmeyecek.

Azgın sel sularına kapılmış çaresizce bir yere tutunmaya çalışmak gibiydi benim sana olan sevdam.

Ben yoruldum hayat gelme artık üstüme, vazgeçtim artık senden yeter artık alma artık benden sevdiklerimi, değer verdiklerimi.

İnsan beklentisi kadar mutludur. Formül; sıfır beklenti, sonsuz mutluluk… Robin Sharma

Artık herhangi bir hayale kucak açamayacak kadar yorgunum.

Bizde mutlu olsaydık, söylemeseydik acı sözler, damla damla ağlamasaydı bu gözler.

Hayat bir sınav bazen çalışırsın sonucu güzel olmaz, bazen de çalışmazsın boş ver dersin sonucu güzel olur. O yüzden fazla takmamak lazım hayatı gönlünce yaşamak çok plan yapmamak gerek.

Bu yazımızda hayattan bıkanlara, yaşamaktan usananlara, her zaman dert kederle uğraşıp mutlu olmayı unutanlara özel hayattan bıktığını anlatan sözler başlıklı bir yazı hazırladık. Yaşamak her zaman umutla güzeldir, mutluluk ve neşe içinde geçen bir hayat huzur verir insana ama bazen de hayat sanki bir kişiyi gözüne kestirmiş gibi ona hayatı zindan eder.

Hayattan Bıktığını Anlatan Sözler

Ben senden bıktım hayat, bana çok çektirdin, hep ağlattın bir gün dahi güldürmedin. Var git yoluna biz seninle anlaşamadık.

Hayatta benim yerimde olsaydı, benim gibi yalnız kalsaydı, her gece gözlerinden yaşlar dökülseydi, eminim o da kendinden bıkardı.

Umuda doğru giden her gemim battı, yeni hayallere açılan her kapım yüzüme kapandı, hayattan bıktığımı anlattım kimse anlamadı beni.

Tam hayat pes ediyorum sen kazandın, ben yoruldum gelme artık üstüme.

Bazılarının mutluluğu pazarda satılıyormuş gibi hep mutlu, benim mutluluğum ise karlı dağların arkasında saklıymış gibi zorlu.

Yeni başlayan güne umutla bakacak, hayata gülümseme adım atacak, hayata tutunduğum tek dalım sendin, o dalımı da kırdın.

Hayat her zaman mutlu ve neşeli olana güzel, derdi kederi olana acı ve ıstırap verici.

Neden yorgunsun sorusuna cevap aramaktan ve bunu sormasınlar diye gülümsemekten yoruldum. -Cemal Süreya-

İnsan zamanla yorgun şehirlere dönüyor, terkedilmiş evler, kurumuş otlar, sesiz geceler gibi geçiyor günler.

Yalnızlık çok zor ama huzur vermeyen biriyle yaşamaktan çok daha kolaydır. Bu yüzden hayatı sevmesem de yalnızlığımı seviyorum.

Sevdim çok sevdim sevilmedim, mutlu ettim ama mutlu olmadım.

Çocuk değilim artık, büyüdüm. Biraz yorgun, biraz kırgınım yine de. Yeter artık! Giden yolunu, kalan yerini bilsin sadece. -Sunay Akın-

Söyle be hayat istediğin nedir senin benden, ben senden bir parça huzur istedim onu da çok gördün bana.

Sabah yeni doğmuş, güneşe, güne günaydın diyemeyecek kadar, yeni hayallere giden gemiye binemeyecek kadar yorgunum.

Tepemden tırnağıma kadar, işte o kadar sana kırgınım hayat.

Şu anda çekilmez bir haldeyim. Yorgunum, uykusuz, hüzünlüyüm. Sanki bir şey beni engelliyor ve özgürleşemiyorum. -Franz Kafka-

Tamam! Hayat sen kazandın çünkü ben sana çok şey verdim ama sen benden çok şey aldın götürdün.

Yaşamaktan bıktım artık ne doğan güneş, ne de batan güneş, ne gece kayan yıldızlar, nede geceyi aydınlığa çeviren ay, ne hayatıma girip mutluluk vermeyen, ne de hayatımdan çıkıp giden kişiler hiç umurumda değilsiniz.

Eğer herkesler benim sigaram gibi olsaydı şimdi çok mutlu olurdum. Herkes terk etti gitti beni bir sigaram terk etmedi.

Millet düz yoldan yürürken hayat bizi hep patikalardan, sarp geçitlerden götürdü. Millet mutlu olup gönlünce eğlenirken hayat bizi dert ile kederle uğraştırdı.

Her zaman dönen bir dünyada, hep dönen insanlarla yaşamak çok zor gelmeye başladı.

Kime güveneyim, kime inanayım bilmiyorum. Sevdim sevilmedim, kalbime bir türlü söz geçiremedim. Ama sonunda yanan acı çeken yine ben oldum.

Hayatımda hep yeni sayfa aça aça artık yeni sayfa açmaya korkar oldum. Ya o da eskiler gibi hemencecik kirlenirse.

Tamam, hayat tamam! Sen kazandın ben pes ediyorum. Artık senin sergilediğin bu oyunun kaybedeni ben odum kabul ediyorum.

Boş ver diyorum hayat kendine başka birini bulsun canını sıkacak ama yine canım yanıyor, yüreğim sızlıyor.

Bu hayattan bıktım artık. Her gece yalnızlığıma mahkum olmaktan, çaresizce düşünüp, düşündükçe yanmaktan bıktım artık.

Hayat bizi öyle bir sıkıyor ki, sanki limon sıkıp da suyunu çıkarıyormuş gibi.

İnsan zamanla yorgun şehirlere dönüyor, terkedilmiş evler, kurumuş otlar, sesiz geceler gibi geçiyor günler.

Ey hayat sıkıldım artık senin oyunlarından, senin ikiyüzlü insanlarından, senin yüzüme gülüp arkamdan kuyumu kazan insanlarından sıkıldım.

Ey hayat! Ben bıktım senden, seninle yaşamaktan ama sen bıkmıyorsun benim ile uğraşmaktan.

Hayat küskünüm sana, ne olur sende küs bana, bıktım artık senin sorunlarınla uğraşmaktan, hep derdini dinlemekten yeter artık.

İnsan her zaman hayatının bir döneminde yaşadığı hayattan sıkılır. Bazen sahip olduklarından sıkılır, bazen sahip olamadıklarına üzüldüğünden sıkılır.

Hayatta benim yerimde olsaydı, benim gibi yalnız kalsaydı, her gece gözlerinden yaşlar dökülseydi, eminim o da kendinden bıkardı.

Ey hayat kulağını aç ve beni iyi dinle: “Bıktım artık yaşamaktan, yoruldum artık yorganın altında sessiz ağlamaktan. Bu hayatta bir gün olsun mutlu olamamaktan yoruldum.”

Bazı insanların dünyadan hızlı dönmelerinden, ikiyüzlü kişiliklerinden, karaktersizliğinden yoruldum, usandım. Yaşadığım bu hayattan bıktırdılar beni.

Bazen hayatı yaşamaya başladığınız kişiyle devam edemez hayata, yine aynı kişi sizi hayattan soğutur, bıktırır.

Artık öyle yoruldum ki sadece yaşamış olmak için yaşıyorum. Artık senden hiçbir beklentim kalmadı hayat. Kahkaha atarak gülebilirsin.

Bir zamanlar benimde hayattan beklentilerim vardı. Benimde mavi hülyalarım, ulaşılmaz hayallerim vardı. Artık ne bu hayattan ne de başka birisinden bir beklentim kalmadı, yarına mutlu bakabilmek için bir umudum kalmadı.