Faşist rejim karşıtı görüşleri nedeniyle 1935 yılında sürgüne gönderilmiş, ancak daha sonra Torino’ya dönerek Einaudi Yayınevi’nde editörlük yapmıştır. Eserlerinde yalnızlık, yabancılaşma ve bireyin toplumla çatışması gibi konuları işlemiş, özellikle savaş sonrası İtalya’nın sosyal değişimlerine odaklanmıştır.

En bilinen eserleri arasında Yaşama Uğraşı, Ay ve Şenlik Ateşleri, Yalnız Kadınlar Arasında ve Güzel Yaz bulunmaktadır. 1950 yılında Torino’da bir otel odasında intihar eden Pavese, edebiyat dünyasında hâlâ melankolik ve derinlikli eserleriyle anılmaktadır.

Cesare Pavese Sözleri Özlü

* Sevgi bilmeyi arzulamaktır.

* Günleri değil, anları hatırlarız.

* İnsan, en çok kendine yabancılaşır.

* İnsan, kendini kaybetmeden bulamaz.

* Hayat, çoğu zaman bir bekleme salonudur.

* Bütün hikâyeler, aslında yarım kalmıştır.

* Gidenler, aslında hiç gitmemiş gibi kalır.

* Geçmişin izleri, asla tam olarak silinmez.

* Ölüm, bazen hayatın en büyük öğretmenidir.

* Bazen en iyi yol, dönmemek üzere gitmektir.

* Ağlamak anlamsız. İnsan doğar ve yalnız ölür.

* Her ayrılık, bir yeniden doğuşun habercisidir.

* Sevdiğimiz şeyler bizi hem yaşatır hem öldürür.

* Her şey unutulabilir ama bazı hisler hep kalır.

* Sevgi, bazen bir zincir bazen de bir anahtar olur.

* Hiçbir şey, onu anlamayan birine anlatılmaya değmez.

* İnsan bir şeye istek duyunca, her yerde onu görüyordu.

* Kelimeler, bazen en büyük yük olur insanın omuzlarında.

Cesare Pavese Meşhur Sözleri

* Bütün acılar, insanın yalnızlığını fark ettiği an başlar.

* Çaresiz isyan ve en korkunç acı, yarın gene aynı olacaksın.

* Hayat, çoğu zaman bize istemediğimiz rolleri zorla oynatır.

* Sıkılgan katillerdir intihar edenler. Sadizm yerine mazohizm.

* Gözlerinin içine bakmak yeter, dedi. Gözlerde her şey vardır.

* Kimi insanlar, yalnızca geçmişin gölgelerinde yaşamayı seçer.

* Bir erkekle bir kadın arasında aşktan daha önemli ne olabilir?

* Bazı insanlar, yalnızca hatıralarda yaşamak için yaratılmıştır.

* İnsan, ne kadar kaçarsa kaçsın, eninde sonunda kendine yakalanır.

* Herkes unutulmaya mahkûmdur, önemli olan nasıl hatırlanacağındır.

* Tiksiniyorum bütün bunlardan sözler değil ,eylem artık yazmayacağım.

* Dostluk, bazen bir çift söz kadar kısa, bir ömür kadar uzun sürebilir.

* Gerçekler, insanın onları kabul etmeye hazır olduğu anda ortaya çıkar.

* Yalnız bir insanla arkadaşlık et, herkesten çok konuştuğunu göreceksin.

* En büyük hüzün, başkalarının gözünde neşe maskesi takanların içindedir.

* Sonsuza dek sürecek gibi görünen şeyler, genellikle en kısa sürenlerdir.

* İnsan bazen kendi hikâyesini başkasının gözlerinden dinlemek zorunda kalır.

* Kadınlar kendilerini guçsüz olana bir idol, güçlü olana bir eşya gibi sunarlar.

* Dünya nasıl olması gerekiyorsa öyle. Kendini kurtaramayanı hiç kimse kurtaramaz.

* Bazı insanlar, geçmişlerini unuttuklarını sanırlar ama aslında geçmiş, onları hiç bırakmaz.

* İnsanın çocukluğu, derdini söylemekle ona çare bulmanın aynı şey olmadığını anlayınca biter.

Cesare Pavese Kitap Alıntıları

* Hiçbir kadın bir adamla parası için evlenmez . Kadınlar bir milyonerle evlenmeden önce ona aşık olacak kadar akıllıdır.

* Yaşanacak bir yaşam vardır. binilecek bisikletler var ,yürünecek yaya kaldırımları ve tadına varılacak güneş batışları vardır.

* Bir insan acı çekiyorsa, başkaları bir sarhoşmuş gibi davranırlar ona: Hadi, kalk bakalım; yeter bu kadar; hadi işine; öyle değil; ha şöyle…

* İnsan kendini bir kadına duyduğu aşk yüzünden öldürmez. aşk bizi tüm çıplaklığımız, sefilliğimiz, düşkünlüğümüz ve hiçliğimizle açığa vurduğu için öldürür.

* Yaşama sanatı, yalanlara inanmayı bilme sanatıdır. Bunun korkunç yanı, doğrunun ne olduğunu bilmemize karşın, bir yalanın yalan olduğunu hala anlayabilmemizdedir.

* İnsan bazen yalnız kalmak istemez. Kendini yalnız bırakmak istemez. Kendini yalnız bırakmamak için kendisi ile konuşur, aynanın karşısına geçer ve kendi kendini izler.

* Yasama sanatı, sevdiklerimize onlarla birlikte eyguzelsozler.com olmaktan ne büyük bir zevk duyduğumuzu göstermemekten başka bir şey değildir. Bunu başaramadık mı, bırakıp giderler bizi.

* Bir erkeği bir çocuktan ayıran özellik bir kadın üzerinde üstünlük kurmayı bilmesidir. Bir kadını bir çocuktan ayıran özellik ise, bir erkeği nasıl sömüreceğini bilmesidir.

* Mecburuz diye yaşayıp duruyoruz. Bu fikir beni çileden çıkarıyor. Kendi bedenim içindeki kuşkulara bile hakim değilken nasıl dünyayı değiştirebileceğime inanmalıyım? Evet mutlu değilim.

Cesare Pavese En Çok Beğenilen Sözleri

* Hızlı ve uzun yol almak istiyorsanız, üstünüzdekileri çıkarıp hafifleyin. Tüm hınçlarınızı, kıskançlıklarınızı, hoşgörüsüzlüklerinizi, bencilliklerinizi ve korkularınızı atın üstünüzden.

* Kendini öldürmeye karar vermiş bir adamın damarlarından boğazına yönelen bu gizli ve köklü sevinç neden? Ölümle yüz yüze gelindi mi, hâlâ diri oluşumuzun kafaya dank başka bir şey kalmaz geriye.

* Her mutsuzluk bir yanlışın sonucudur, talihsizlik değildir. Herhangi bir yanlış da, bizim sorumluluğumuza girdiğine göre, karşılaşacağımız mutsuzluklar için kendimizden başkasını suçlamamalıyız. Böylece avutabilirsin kendini.

* Talihsizliğe uğramış bir genci şu sözlerle avutmaya çalışırız: sabırlı ol; kendini koyverme; ilerisi için daha dayanaklı yapar bu seni; herkesin başına bir kere gelir böyle şeyler vb. Kimse gerçeği söylemeyi düşünmez: aynı şey bir kere, dört kere, on kere daha başına gelecektir böyle şeyler her zaman başına gelecektir; çünkü sen kendini koruyamayacak bir yaradılışta isen, bundan kendini kurtaramazsın.

* Hayatın alaycı yasalarından biri de şudur: Sevilen kimse, veren değil, alan insandır. Sevilen kimse vermez, çünkü seven verir. Bu da anlaşılmayacak bir şey değildir; çünkü vermek almak kadar kolay unutulmayan bir zevktir; kendisine bir şey verdiğimiz insan bizim için gerekli, yani sevdiğimiz bir insan olur. Vermek bir tutku, neredeyse bir kusurdur. Kendisine bir şeyler verebileceğimiz bir insan olması gerekli.

* Kim bilir kaç kez o güvenli ve yerinde karara vardık: Ondan ‘uzak duracak’, ona sanki her şey şimdi başlıyormuş gibi davranacak, bu arada da onun her tutumunu biliyor olmanın getirdiği büyük avantaja sahip olacaktık. Ve kimbilir kaç kez bunu başaramadık? Niçinine bir bakalım. Yalnızlıkla bütünleşip onun karşısında kurban rolünü oynadık. Onun karşısında sakin ve hazır olmalısın; yalnızlığına dalmalısın. Artık kaya ol, dalga değil. ’33’nte sandaldaki sağlamlığına yeniden kavuş. Boşalan içsel enerjini tazele. Rıza göster, talep etme. Bekle. Her dürtünün seni nerelere götüreceğini gör. O bildik alçaltıcı durumlara götüren bütün dürtülere egemen ol. Bunu yapamazsan, hiçbir şey yapamazsın.

* Gençliğimin sona erdiğini haber veren belirtiler arasında en önemlisi artık edebiyata karşı büyük bir ilgi duymayışım. Bir zamanlar her şeye rağmen duyduğum, manevi doğrular bulma umuduyla açmıyorum kitapları artık. Okuyorum, daha da çok okuyabilmek istiyorum, ama bir zamanlar yaptığım gibi, kitaplarda bulduğum çeşitli yaşantıları ne heyecanla karşılıyorum, ne de bunları parlak, şiir öncesi ussal bir gürültüye dönüştürüyorum. Torino sokaklarında dolaşırken de aynı şey oluyor. Bu yerleri artık yaratma çabasını hızlandıran romantik, simgesel bir güç kaynağı olarak görmüyorum. Her keresinde, ‘önceden yapılmış bu’ demek geliyor içimden. Ezilmelerimi, saplantılarımı, yorgunluklarımı ve dinlenmelerimi iyice gözden geçirince, açıkçası hayata yeni buluşlar getirecek bir alan olarak bakmıyorum artık, şiir daha az ilgilendiriyor beni bu açıdan; sadece düşünülecek ve çözümlenecek olan sıkıcı bir malzeme gözüyle bakıyorum her ikisine de.

Cesare Pavese Sözleri

Kaç yaşında olursan ol, uyuyunca geçecekmiş gibi gelecek. Kaç yaşında olursan ol, uyuyunca geçmeyecek.

İnsanın çocukluğu, derdini söylemekle ona çare bulmanın aynı şey olmadığını anlayınca biter.

Ben, hiçbir zaman dünyayı umursamadan hayatın tadını çıkarabilen rahat bir insan olamadım. O yürek yok bende.

Bir kere şunu iyice anla ki, birini sevmek, bunun karşılığında sevilsen bile, sevilen kimseyi ilgilendirmeyen kişisel bir sorundur.

Bizi en çok inciten şey, enayi yerine konmak, çektiğimiz acıların yadsınması, göz önünde bulundurulmamasıdır.

Yanlışlar hep başlangıçla ilgilidir.

Yalnız kalmak istiyordu, kalabalıktan kaçmak istiyordu; oysa o çevrede yalnız kalınamazdı, yalnız kalabilmenin tek yolu varlığını ortadan kaldırmaktı.

Hüzünlerim yoktu, biliyordum ki gece bütün kent alev alev yanabilir, insanlar ölebilirdi. Ne var ki uçurumlar, kırlar ve patikalar her zamanki gibi ve dingin bir sabaha uyanacaklardı.

İnsan bir başkasını kendinden daha fazla sevemez. Kendini kurtarmayı beceremeyeni, kimse kurtaramaz.

İnsan nasıl ölümü düşünmeyebiliyorsa, kadınları da düşünmeden edebilir.

Yanındaki erkekten daha değerli bir kadın olmak çok zor…

Hayatın saldırılarına karşı bir savunmadır edebiyat.

 Geriye baktığın zaman, özellikle sana yaşarken dayanılmazmış gibi gelen dönemleri beğeniyorsun en çok. Hiçbir şey yitip gitmemiş. Bütün o güçlükler, sıkıntılar, tiksintiler bir zenginlik kazanıyor hatırlandıkları zaman. Hayat bizim bildiğimizden daha büyük, daha dolu.

Kentler de kadınlar gibi yaşlanıyor.

İşin korkunç yanı, şu anda yapabileceğim hiçbir şeyin bu durumumu düzeltemeyeceği; çünkü eskiden kendimi gene böyle bir durumda bulmuş, fakat beni kurtaracak bir çıkar yola rastlayamamıştım.

Kaderin amansız oluşu değildir sorun; çünkü insan bir şeyi inatla isterse onu elde eder. Korkunç olan istediğimiz şeyi elde ettikten sonra ondan bıkmamızdır. O zaman suçu kaderde değil, kendi isteğimizde bulmalıyız.

En kutsal sevgilerimizin hepsi tembel bir alışkanlıktan başka bir şey değildir.

Alışkanlık hayal gücünü öldürür.

Öyle yorgunum ki, huzur bulamıyorum artık. Yaklaştığım her şey yalnızca bir bulantı ve daha uzağa kaçmam gerek.

 ‘Dünyadan bir şey istemekten vazgeç sana ne yapacağını bilemeyeceğin kadar çok şey verecektir dünya’ sözünün doğruluğu şurada: Sen her şeyden vazgeçince, sana kalan en küçük şeyler bile büyük önem kazanır. Kısacası, genellikle görmezlikten geldiğin önemsiz şeylerden en büyük tadı almanın yoludur bu.

Onsuz hayatı artık yaşanmaya değmez saydığın açık, değil mi? Onun sana artık hiç dönmeyeceği de açık. Dönmüş olsa bile, bir daha birlikte yaşayamayacak kadar fazla incittik birbirimizi, ee öyleyse?

İnsan ölmek için gelir dünyaya.

Dünyanın nasıl olduğunu düşündüm. Hepimiz çalışmayacak duruma gelmek için çalışıyorduk, ama biri çalışmayacak olursa kızıyorduk ona.

Senden çıkarı olmayan hiç kimse kendini sana adamaz.

Yaşamak öyle saçma bir şey ki, insan dünyaya gelişin saçmalığına bile tutunmaya çalışıyor.

Kaç yaşında olursan ol, uyuyunca geçecekmiş gibi gelecek. Kaç yaşında olursan ol, uyuyunca geçmeyecek.

Bir şehirden ayrılmam gerekti mi, o şehir kokmaya başlıyor. Talihliyim.

En yanlış okuma şekli; Okurken aradığımız yeni düşünceler değil, kendi düşüncelerimizin basılı sayfada doğrulandığını görmektir.

Hırslı değilim, gururluyum.

İnsan durmadan biriktirir: öfkeyi, aşağılanmayı, acımasızlığı, sıkıntıyı, gözyaşlarını, çılgınlığı; ve sonunda bakar ki, insanı hiçbir şey yapamaz duruma sokan kansere, nefrite, şekere ya da damar sertliğine yakalanmış.

Bir başka insanın çocukluğunu öğrenmek, onu yeniden yaşamak istemek, belli bir sevgi belirtisidir.

Bildiğim tek bir şey vardı. Artık yalnızdım.

Öldükten sonra insanın eşyalarının başkalarının eline geçmesi ne kötü…

En büyük mutsuzluk yalnızlıktır.

Hiç öfkelenmeyen insandan sakın, çünkü insan ancak kendini denetlemediği zaman içtendir.

Ben yalnız kalmayı öğrendiğim zaman olgunlaştım, başkaları ise insanlarla birlikte olma gereği duydukları zaman.

Hiç bir kadın para için evlenmez. Bütün kadınlar bir milyonerle evlenmeden önce ona aşık olacak kadar akıllıdır.

Senin önemli, sağlam, ne istediğini bilen, başarılı bir insan olduğunu söylüyorlar; demek ki, sırtlarını sana dayamak, senin gücüne kök salmak, bunu kendi yararlarına yöneltmek, kısacası seni yok etmek istiyorlar. Bilmiyorlar ki sen bu sağlamlığı yalnız bir amaç için elde ettin, bu da onlara yardım etme amacı değil…

Bazen bir kelime yeter insanın gözünü açmaya.

Acı çekerek insan birçok şey öğrenebilir. Ama ne yazık ki acı çekmek öğrendiklerimizden yararlanacak gücü bırakmaz bizde.

Hayat yaşantı aramak değil, kendimizi aramaktır.

Gitmek istiyordum. Bütün bunlar geçmişimdi benim, dayanılmaz, bu kadar değişik, bu kadar ölü geçmişim.

Gözlerinin içine bakmak yeter, dedi. Gözlerde her şey vardır.

Tek başına gülümseyeceksin. Kediler bunu bilecek.

Eşit insan yoktur, efendilerle uşaklar vardır.

Bir hiç yüzünden yılgınlığa kapılan insanlar en büyük darbelere karşı durmaya en yatkın insanlardır.

Uğraşmak her gün biraz daha boş ve anlamsızmış gibi geliyor bana…

Dinlenmeye hakkımız olsun, diye severiz işimiz olmasını.