Erich Fromm Sözleri

Erich Fromm, bireyin içsel dünyası ile toplumsal yapı arasındaki ilişkiyi inceleyerek hem psikolojide hem de sosyolojide köprü kuran ender düşünürlerdendir. İnsan doğasını iyimser bir bakışla ele almış ve sevgi, özgürlük, sorumluluk gibi kavramların insani gelişim için temel olduğunu vurgulamıştır.

Erich Fromm Sözleri Anlamlı

* Tembelsiniz siz, tembel! 

* Umut umutsuzluğu yenebilir!    

* Burası ve şimdiki an sonsuzluktur.

* İnsan canı sıkılabilen tek hayvandır.    

* Şiddet, yaşanmış bir yaşamın dışa vurumudur.

* Karanlıkta ıslık çalmak ortalığı aydınlatmaz.  

* Yanında huzur bulduğunuz insanlar servetinizdir. 

* Sevgi olmadan insanlık bir gün için bile var olamaz.

* Bir şeye sahip olmak değil, layık olmak önemlidir.  

* İnsanın hayattaki asıl görevi kendini doğurmaktır.     

* Hiç kimse başka birisinin amaçlarına araç olmamalıdır. 

* İyi ve kötü, sadece itaatsiz olma özgürlüğünde vardır.  

* İnsanlık tarihi esas olarak putlara tapınmanın tarihidir. 

* Kişi emek verdiği şeyi sever, sevdiği şey için emek verir!  

* Bütün ağır psikolojik hastalıkların temelinde narsisizm yatar.

* Otomatlar birbirlerini sevmedikleri gibi Tanrı’yı da sevmezler.

* Sevgi, sevgi üreten bir güçtür. Güçsüzlük, sevgi üretememektir.

* Başarısız olma özgürlüğü olmadan gerçek bir özgürlük olamaz.  

* Bilmemek ve buna rağmen bildiğimizi düşünmek bir hastalıktır.  

* İnsanlar artık Tanrı ile baş edemez hale gelince dine yönelirler. 

* Hırslarına yenik düşenler, diğer insanlara karşı da yabancılaşıyor! 

* Geçmişin tehlikesi esir olmaktı, geleceğin tehlikesi ise robot olmak.

* Sana yapılmasını istemediğin hiçbir şeyi başkalarına yapmayacaksın. 

* Milliyetçilik bizim iğrenç günahımız, putperestliğimiz çılgınlığımızdır.

* Köleleri özgürlüklerini talep edecek kadar değiştiren şey nedir acaba?  

* İnsan, kendi varlığını çözmesi gereken bir problem olan tek hayvandır.    

* Temel gerçek şudur: İki insan birbirlerini varlıklarının özünden tanırlar. 

* Bütün kötülüklerin ve savaşların temelinde, yaşanmamış yaşamlar vardır.     

* Marx Kutsal Kitap gibidir: Çok alıntı yapılır ama nadiren gerçekten anlaşılır.

* İnsan sevgisinden olmayan vatan sevgisi de sevgi değil, putperest ibadettir.    

* Hiçbir şey yaratıcılığı aşk kadar teşvik etmez, tabi aşkın gerçek olması koşuluyla.

* Kardeş sevgisi tüm insanları sevmektir. Ve tek kişiye ait olmaması en büyük özelliğidir.

* Mutluluk tanrıların bir hediyesi olmayıp insanın içsel üretkenliğinin bir başarısıdır.  

* İyice tanımadan hiç bir insana bağlanma. Unutma; gerçek sevgi tanıdıkça büyüyen sevgidir.   

* İnsanları acı çekmekten daha fazla birleştiren başka bir şey bulunmamaktadır.                

* Organize din, özünde bir mistifikasyondur, sosyal sistemin kötülüğünü gizlemenin bir aracıdır. 

* İnsanlık tarihi insan özgürlüğünün başlangıcıdır ve onun ilk eylemi olan itaatsizlikle başlar.  

* Geçmişin tehlikesi, erkeklerin köle olmasıydı. Geleceğin tehlikesi, insanın robot olabilmesidir.  

* Müşteri, manipüle edilecek bir nesnedir, iş adamının tatmin etmek istediği somut bir kişi değil.   

* Kapitalizm, insan gibi davranan makineler ve makine gibi davranan insanlar üreten bir sistemdir.    

* Mantıklı düşünce kavramından bir kuramın oluşturulmasına doğru atılan her adımda inanca gerek vardır.

* Ölüm keskin bir acıdır. Fakat yaşamadan ölme düşüncesi katlanılmaz bir ızdıraptır.                   

* Her insan kendi içinde bir amaçtır ve asla başka birinin amacı için bir araç haline getirilmemelidir.   

* Eğitim, bir çocuğa özel yeteneklerinin fakına varması için yardım etmektir. Eğitimin zıddı yönlendirmedir.

* Bugün psikiyatri, psikoloji ve psikanalizin işlevi, insanı manipüle etmede bir araç olma tehdidinde bulunuyor.

* Daha büyük bir bireycilik yolunda değiliz, giderek daha fazla manipüle edilen bir kitle uygarlığı haline geliyoruz.

* Gerçekleri görmek, hayır diyebilme cesaretidir. Güçlülerin emirlerine karşı gelebilmektir. Uyanış ve insan oluştur.  

* Bilmek ve hala bilmediğimizi düşünmek en yüce marifettir. Bilmemek ve buna rağmen bildiğimizi düşünmek bir hastalıktır.

* Otomatlar sevemezler. Onlar sadece “kişilik paketleri”ni birbirleriyle değiştirirler ve ucuza kapatma peşinde koşarlar.

* Vicdan kendimizin kendimize gösterdiği tepkidir. Kendine başkaldırıdır. Kendi sesimizi dinlemeyi başarabilmektir.       

* Açgözlülük, hiç bir zaman doyuma ulaşmadan ihtiyacını gidermek için sonsuz bir çaba içinde insanı tüketen dipsiz bir kuyudur.  

* Günümüzde psikiyatri, psikoloji ve psikanaliz insanları manipüle etmenin bir yolu olarak kullanılma tehlikesiyle karşı karşıyadır.

* Milyonlarca insanın aynı kötülükleri paylaşması o kötülükleri erdeme dönüştürmez; aynı hataları yapmaları, o hataları doğru kılmaz.

* Bu açıdan bakılırsa insanın kattığı anlam dışında yaşamın hiçbir anlamı yoktur; insan başkalarına yardım etmediği sürece yapayalnızdır.

* Saygı duymak, karşımızdakinden korkmak ve ürkmek eyguzelsozler.com demek değildir; saygı duymak o kişiye dikkat etmek, dikkatlice gözlemlemek demektir.   

* Önemli bir problemde, yetkinizi aştığı halde size danışılıyorsa, kahramanlık yapmayın. Çünkü mutlaka olaya çözüm değil, suçlu aranıyordur.

* Modern insanın mutluluğu, vitrinlere bakarak kendinden geçmek ve parasının yettiği her şeyi peşin ödeyerek ya da taksitle satın almaktır.      

* Yalnızca büyüyüp, otoriteye bağımlı ve otoriteden korkan çocuklar olmaya bir son verirsek kendi varlığımız üzerine düşünmeye cesaret edebiliriz.  

* Vermek almaktan çok daha coşku vericidir. Bu, beni yoksullaştırdığı için böyle değildir, verme eyleminde canlılığının gücü yattığı için bu, böyledir. 

* İnsan yaratma süreci içinde kendini dünya ile bütünleştirir. Tam çözüm, insanlar arası birlikteki başarıda, bir başka insanla sevgi içinde kaynaşmada yatmaktadır.

* Haset, kıskançlık, hırs, her çeşit açlık, bunların tümü tutkudur. Sevme ise zorlama olmadan sadece özgür olunduğunda yaşanabilen, insan gücünü somutlayan bir eylemdir.

* İnsan zekayla ödüllendirilmiştir. O, kendi kendini bilen bir yaşamdır; kendisinin diğer insanların, geçmişinin ve gelecekte onu bekleyen olasılıkların farkındadır.     

* Gerçek hiçbir zaman şiddet tarafından çürütülemez. Günümüzde insanların mutluluğu “eğlenmeye” dayanmakta. Eğlenmenin altındaysa “almanın”, tüketmenin doygunluğu yatmaktadır.      

* İnançlı olabilmek cesur olmayı, tehlikeye atılabilmeyi, acı ve düş kırıklığına hazırlıklı olmayı gerektirir. Emniyet ve güvenliği yaşamın birinci koşulu sayanlar inançlı olamazlar.

* İnanç insanın varoluşunun bir koşuludur. Sevgiyle olan ilişkisi açısından bunun anlamı kişinin kendi sevgisine olan inancı, başkalarında sevgi yaratabilme ve bu sevginin geçerliliğidir.

* Erkekler zaferin, kadınlar ise yenilginin karakter özelliklerini taşıdıkları için, kadın-erkek ilişkilerinde, üstünlük ve yenilgi özelliklerini taşımayan bir beraberliğe rastlamak mümkün olmamaktadır.

* Bir öğreti ne kadar mantıksız olursa olsun, toplum tarafından kabul edilerek güç kazandığı zaman, milyonlarca insan kendilerini dışlanmış ve izole edilmiş hissetmektense ona inanmayı tercih edecektir.  

* Eğer sevginizi sevgi doğurmuyorsa bu, sevginizin, sevgi üretemediği anlamını taşır. Eğer seven kişi olarak yaşamınızı ortaya koyuyor ama sevilen bir kişi olamıyorsanız, sevginiz güçsüzdür. Şanssızlıktır.

* İnsanın varoluş sorununun en sağlıklı ve doyumcul yanıtı sevgidir, dolayısıyla sevginin gelişimine yer vermeyen bir toplum gelecekte insan doğasının bu temel gereksinimini gözden kaçırdığı için yok olacaktır.

* Sevgiden vazgeçmek olanaksız olduğuna göre sevgi konusundaki başarısızlıkların üstesinden gelebilmenin bir tek uygun yolu olarak, bu başarısızlıkların nedenlerini gözden geçirip, sevginin anlamını incelemeyi geliştirmek kalıyor.

* Filozofların çoğu, yaşadıkları zamanın yöneticilerine karşı itaatsizlik etmemişlerdir. Sokrates ölerek itaat etti, Spinoza yetkililerle çatışma durumuna düşmemek için kürsüsünden ayrıldı, Kant sadık bir yurttaştı, Hegel gençliğindeki devrime olan sempatisini terk edip son yıllarında devleti yüceltmişti. Ama bütün bunlara rağmen, Prometeus onların piriydi.

* Birinci Dünya Savaşı insancıllığa indirilen ağır bir darbe olarak topluluk narsisizminin çılgınca doğmasına yol açtı: Birinci Dünya Savaşı’na katılan ülkelerin hepsinde görülen ulusal isteri, Hitler’in ırkçılığı, Stalin’in partiyi putlaştırması, Müslüman ve Hindu dinlerinin bağnazlaşması, Batı’daki bağnaz antikomünizm, Topluluk narsisizminin bu çeşitli belirtileri dünyayı tümden yok olmanın eşiğine getirdi.

* İnsanlık için gerçek tehlike olağanüstü güçlerin, şeytan ya da sadist birinin değil sıradan bir insanın eline geçmesidir. Savaş açmak için nasıl silahlar gerekliyse, milyonlarca insanı yaşamlarını tehlikeye atmaya ve katil olmaya sürükleyebilmek için de nefret, öfke, yıkıcılık ve korku gibi tutkular gereklidir. Bu tutkular savaşı başlatmak için gerekli koşullardır; savaşın nedenleri değildir. tıpkı, silahların ve bombaların kendi başlarına bir savaş nedeni olmamaları gibi.